Multiple Sclerose
(MS) is een aandoening van het centrale zenuwstelsel (CZS). Het
CZS bestaat uit de grote en kleine hersenen, de herstenstam en
het ruggenmerg.
Door nog onbekende oorzaak onstaan bij MS beschadigingen aan het
zenuwweefsel die littekens en uiteindelijk verhardingen
achterlaten (multiple=meerdere, sclerose=verharding). Deze
verhardingen ontstaan in het isolatielaagje dat om elke
zenuwvezel zit, vergelijkbaar met de isolatie van een
electriciteitsdraad.
Doordat littekenweefsel niet goed isoleert kan de zenuwvezel de
electrische signalen van de hersenen naar de verschillende
lichaamsdelen (en andersom) niet meer goed geleiden. Hierdoor
kunnen allerlei stoornissen ontstaan zoals:
-
gevoelsstoornissen;
-
moeilijkheden bij het zien (wazig zien, dubbel zien);
-
duizeligheid;
- vermoeidheid;
- moeite met concentreren en/of onthouden;
-
krachteloosheid in armen en/of benen;
- spasticiteit;
-
coördinatiestoornissen;
- beven (bijvoorbeeld van de handen);
- spraakstoornissen;
-
blaas- en darmproblemen, etc.
Het soort
klachten dat ontstaat hangt af van de plaats in de hersenen
of het ruggenmerg waar de littekens zich bevinden.
De genoemde stoornissen hoeven beslist niet allemaal, of
tegelijkertijd, bij één persoon voor te komen. Het kan zijn
dat slechts een enkele stoornis zich manifesteert en dat ook
dit verschijnsel weer (grotendeels) verdwijnt.
Het beloop van MS
MS heeft een
onvoorspelbaar beloop. De ziekte kan in aanvallen optreden: "schubs"
of "exacerbaties". Deze schubs komen bij sommigen een paar keer
per jaar voor, maar een tweede schub kan ook wel 20 of 30 jaar
wegblijven.
Na een aanval kan weer geheel of gedeeltelijk herstel optreden:
een "remissie". In de medische wereld wordt deze vorm "relapsing
remitting" genoemd (RRMS)
Bij anderen kan MS juist langzaam (soms snel) progressief
verlopen, zonder schubs of remissies. Deze vorm wordt "primair
progressief" genoemd.
Ook kan de vorm met schubs en remissies na verloop van tijd
overgaan in de progressieve vorm die langzaam of soms snel kan
verlopen. De MS is dan "secundair progressief".
Ook een milde, "benigne" vorm van MS komt regelmatig voor. Vaak
heeft iemand dan alleen last van wat 'vage' klachten, die niet
of nauwelijks tot invaliditeit leiden. Het stellen van een
diagnose is dan dikwijls lastig.
De ziekte Multiple Sclerose is (meestal) niet dodelijk. Ook is de levensverwachting tegenwoordig niet veel korter dan die van de gemiddelde Nederlander. De meeste mensen met MS overlijden dan ook door andere oorzaken. Bij ernstige vormen van MS kunnen uiteindelijk wel complicaties ontstaan waaraan iemand overlijdt.
Komt MS veel voor?
In Nederland hebben
ongeveer 16.000 mensen Multiple Sclerose;
Meestal begint MS tussen het 15e en 45e jaar;
Het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen;
Kinderen en ouderen kunnen ook MS krijgen;
Multiple Sclerose is niet erfelijk, maar komt in sommige
families wel meer voor dan gemiddeld;
MS is niet besmettelijk!
Wat is er aan te doen?
Zolang de oorzaak
van Multiple Sclerose niet bekend is, kan er geen afdoende
therapie ontwikkeld worden. Wel kunnen sommige symptomen worden
behandeld, met wisselende kans op succes.
Er wordt veel onderzoek gedaan naar de oorzaak en
behandelingsmogelijkheden van MS. Meer informatie over
onderzoeken kun je vinden op:
MS centrum Vrije Universiteit
Stichting
Vrienden MS Research